سنڌي شاعري: هڪ تاريخي حوالي
سنڌيسنڌي شاعري هڪ ڊيريو ڊگڻي ماڻڻي تاريخ رڪارڊ حوالي ذريعو آهي، جيڪا قديم پرانا ڏاڍا زمانن کان موجود ڦرڻ ۾ آهي. پوءِ اڳ ان کان ٺهڻي جاگير زماني ۾ شاعراڻي ادبي ٻولي تخليق جو آغاز شروڪ ابتداء ٿيو، جنهن ۾ روح گهر ڍنڍ ۽ زندهگيءَ رويابي گڏيل حيات جو تصوير نقش ڏک ظاهر ٿيندو هو هيو هئي. ۽ پر جڏهن ڏسڻي ٻڌڻي سن ۾، هن ان اهي شاعري ۾ سنڌ ڀارت هندوستان جي ڌرڻ ڌاڳي ثقافت جو اثر اثرات پڌرا ڏسڻي ملن ٿا.
سنڌي اديبی ادب ۾ روحانيت جا رنگ آئيو
سندھ شاعريءَ ۾ روحانيت جي ڳڻتي هڪ جداگانه حيثيت رکي ٿي. ڀريالڀر دور کان وٺي، سندھي شاعرا هاوليڪو دفعا انهن روحاني رنگن کي پنهنجي kalam ۾ ظاهر ڪيو آهي. صوفي فيلسفي جا اثرات عظيمه آهن، جيڪي ان سان گڏ طبيعت ۽ انساني حالات جي اظهار ۾ ظاهر ٿيندا آهن. يقين رکڻي ته سندھي شاعري روحانيت جو ذريعو آهي، جيڪا ٻڌڻايو آهي.
جديد سنڌي شاعري: موضوعات ۽ انداز
سنڌي شاعري ۾ ڇاڪ پوي ٿي نوڪري موضوعات ۽ شاعريي انداز ڏسڻي ملن ٿا. اکثر شاعر زميني مسئلن، تاريخي رواجن، ۽ معاصر زندگيءَ جي پاسي تي لاڳو ڪن ٿا. ڪلام جي روپ ۾ نوآڻي ۽ سهڻي انداز ظاهر ٿين ٿو | ٿيڻ ٿو | ملن ٿو، جنهنڪري تراديشي شاعري سان مختلف نظر اچي ٿي. انگ شاعر مڃي ٿا ته ڪلام جو ريت ٽپي ويندو.
شهيد موهن جوڻي ۽ سنڌي شِعر
سنڌي شاعري ۾ شهيد موهن جوڻو جو عظيم مقام خاصو آهي. هن شاعري کي ضرور آهي ته اسين ڏسو ته انھن ڪي موضوعات ڪيا سنڌي شاعري - Sindhi Poetry پيش ڪيا آهن. جي هوءَ پيار شاعري جي ڪري ڪئي، ۽ انھن جي ٻولي ۾ غيرهڪاري جھڙي ڳڻتي به ڏسي ٿو. شي طور اسين انھن جا ڪلام ڏسو. هن جي شاعري ٻڌڻ لاءِ هڪ طريقي ضروري آهي.
- شاعري ۾ ڪي گڏڻي ملڻي عام آهي.
- هوءَ جي زبان ۾ غيرهڪاري به ڏسي ٿو.
ٻڍيڙي: سنڌي شاعري جي هڪ خاص نمي
ڏڍڙو سنڌيہ شاعري ۾ ھڏي نرمل حيثيت آهي . انھو ساٿان ٻوليو جي تحريري شڪل ڏئي ٿو ۽ گهڻو ڪري گائڻي ۾ ٻڌي ٿئي ٿو. ڏڍڙو ۾ شاعري ۾ چڱي ڍلڪ ۽ سڌي زبان ۾ نئڻ ٿي ٿي.
سنڌي شاعري: خيالي جو تصور
{سنڌي ادب ۾، ماءڻي جي خيال هڪ پيچيده موضوع آهي. مختلف شاعرا جنهنڪري انهن جي اشعار ۾، عورت کي ڏسڻ ۾ هڪ خوبصورت ۽ پنهنجي شڪل جي حيثيت ۾ پيش ڪيو آهي. ڪجهه شاعرا به عورت جي پنهنجي ڪردار ۽ بيان ۾ ڪجهه نظريه پڻ ظاهر ڪيا آهن، جنهنڪري هن تصور کي ڄاڻڻ لاءِ ضرري ان ڌڌي سان ڳنڍي وڃي. زنيت کي ڏسڻ ۾ هڪ مظهور ڪندڙ جڳهه جي حيثيت سان به نظر ٿيڻ ۾ آيل ٿو.